2.Fraser'sHill
Start Omhoog

Bijgewerkt op 30-09-2011

op weg naar Fraser's Hill.

16/2. Km stand : 441. Om 10u30, via de North-South Highway lekker op weg naar Fraser's Hill. In de buurt van KL kiezen we « keurig » voor Ipoh, en zien tot onze verbazing alleen nog borden met Shah Alam, Klang en het vliegveld : ‘t westen dus, onze in jan. ’97 bijgewerkte kaart vermelde nog géén autobaan rond KL, dan maar doorrijden en ten noorden van KL de weg naar het oosten vinden.

Klik op een miniatuur om de foto te zien
of houd je muis stil boven het plaatje voor de naam.

onderweg-Batu Caves

Op de East-West Highway, naar Kuantan aan de oostkust, komen we, met honderden anderen, het is zondag, blijkbaar ook hun vrije dag, aan bij de Batu Caves. We hebben toch maar niet de 272 treden beklommen, maar ook van beneden af, was het indrukwekkend. Lekker Cola gedronken, ons vakantiedrankje bij uitstek. Nou ja, bier gaat er ook in : hier een luxe, die je alleen bij Chinezen kunt kopen : RM 5,00 per tinnetje, terwijl het in hotels RM 11,50 kost, 1 ringgit = fl 0.77. Ze besprenkelen de vloer met een roze vloeistof, later zien we « echte » restaurants hun vloeren ermee dweilen. Het is een héél klein tentje, maar zóó schoon. Bij Bentong aangekomen, nemen we de enige weg die dwars door de jungle tot Kota Baru voert, aan de grens met Thailand. Mooi met die apengeluiden op de achtergrond. Na 30 km zien we de afslag naar Bukit Fraser, 27 km. : nu toch maar even een folder aanhalen : « … naar links draaiend naar Gap vóór Raub voor een stimulerende tocht door de smalle en steil omhoog draaiende weg ..... » einde citaat, pff. Wat een weggetje en onze tegenliggers scheuren lekker naar beneden of we worden ingehaald. Papa heeft geen probleem met links rijden/rechts stuur, al vind ik in het begin dat hij best meer rechts zou kunnen aanhouden, maar ja, kiezen tussen die woeste tegenliggers of de sloot.

laatste stuk naar Fraser's Hill

« in Gap, is er een controlepoort voor eenrichtingsverkeer naar de heuvel die van 6.30 am tot 7.00 p.m. open is, het bergopwaarts verkeer op oneven uren en het bergafwaarts verkeer op even uren wordt gereserveerd. »
Niet erbij vertellend dat het hek de laatste 20 min. dicht is, logisch hé. Alleen je moet er maar opkomen. Helaas komen we om 15u45 aan bij het hek in Gap. Helemaal niets te beleven, niet eens zo’n stalletje ; gelukkig wel een oude tafel met banken midden in de jungle en nog water en bananen in de auto. Om 17 uur gaat het hek open en beginnen we aan de laatste 8 km. Deze keer geen tegenliggers, hoogstens inhalers.

Frasers Hill

Frasers Hill

golfbaantje Onze kamer

Fraser's Hill

En dan zijn we op 1500 m. Fraser’s Hill is een héél klein plaatsje  met postkantoor, bank, winkeltjes, 2 eettentjes, 1 Chinees en 1 met roti’s, een 9-holes golfbaantje (par 32), een hotel, de rest verdeeld over 7 heuvels en géén benzinepomp die papa wel nodig had ; tja werd ons gezegd, 30 km naar beneden heb je de 1e, zie je het voor je, net na die enerverende klim.
Maar waar is nu het Merlin Inn Hotel ? Papa moet altijd eerst zelf zoeken, goed ; het is overgenomen door Quest Resort, 2de fout van onze agent in KL. Het is dus hét hotel in het plaatsje zelf. Fraser’s Hill is echte Engelse vergane glorie en ons hotel ook, maar de service was uitstekend : Geen kleerhangers → binnen 5 minuten gebracht. Badkraan stuk → binnen 5 minuten gerepareerd. Hor gescheurd → binnen 5 minuten hersteld. De losse, groene koelkast hebben we s' nachts maar uitgedaan. Ze hadden wél CNN, dat we later, zelfs in Pinang niet meer hebben ontvangen. Bij het avondeten blijken de, keurig in het pak gestoken, kelners géén Engels te spreken, hun boss wel, ja ? Heerlijk zonder airco geslapen, maar het is dan ook behoorlijk koud ; je hoort alleen krekels, vogels en de stem van de Imam, die prachtig door het dal galmt, alléén bij zonsopgang ? en een half uur lang ; om 13 uur zelfs ¾ uur.

17/2. Gewekt door de Imam.
19º C dus lange broek, sokken en trui aan, mijn verdere dracht voor de bergen en dat in de tropen.
In het restaurant blijken we zowat de enige klanten te zijn, waar leven die mensen van ? Het weekend ? American buffet bestaat uit af en aan rennende kelners met onbestemd vruchtensap (Tang met kraanwater ?), toast, eieren (het vlees is op) en op verzoek, later, Corn Flakes waar ze in de keuken al lauwe melk over gegoten hebben. Met veel gebarentaal maken we ze duidelijk, dat we zelf de melk zullen inschenken. Met een brede smile gaat de Corn Flakes weer richting keuken. Ze zijn zo ongelofelijk vriendelijk.

uitzicht op golf

Later ontdekken we in het winkeltje ansichtkaarten. Ja, de 1ste keer, zelfs in Melaka waren ze uitverkocht. Beladen met een hele stapel, installeer ik me op ons balkonnetje, terwijl papa voor het eerst gaat golfen. Daar heb ik een pracht uitzicht op, ik zie zijn perfecte 1ste slag (nou ja, ik zie de ballen nooit gaan, ik zie hem dus stilstaan om de 2de slag te maken). Even later zie ik een mannetje zijn kant oplopen, zijn tas pakken en verder meegaan. Greenfee RM 30 voor de hele dag.
Tegen 12 uur wijst het thermometertje 22º C aan, best lekker als het balkon maar niet in de schaduw was.
Als een heleboel kaarten geschreven zijn, het is zo lekker rustig zo met de krekels als enige achtergrond (en de Imam niet te vergeten) komt papa tevreden terug, met de mededeling dat de Chinees benzine verkoopt in blikken. Hoi, we hoeven niet naar beneden.

veel bamboe en varens

tocht in Fraser's Hill

Tegen 15u30 gaan we op zoek naar de waterval, de enige bezienswaardigheid van F.H. ; na kilometers door de prachtige jungle, wél op een goede weg, vinden we een zeer luxe, nieuwe 18-holes golfbaan. Gehakt in het oerwoud en idioot steil gebouwd. Voor de shop wel 30 buggy’s, een enorm clubhuis met 2 zwembaden, wie gaat daar ooit spelen, een sultan met zijn vrienden ? Er is zelfs een helikopterveldje. Terug, zonder de waterval gevonden te hebben, terwijl we hem wél hoorden, tja, wij zijn geprogrammeerd op aanwijsbordjes, gaat papa nog 9 holes spelen en ik verder met kaarten schrijven. ‘s Avonds lekker op pleintje gegeten bij leuk Chinees gezin, waarvan de vrouw aan het breien was ; ja, het is echt koud op 1.500 m.

18/2. Laat opgestaan (8u30), geluierd, gelezen, kaarten geschreven. Het Chinese gezin heeft helaas een vrije dag, dus in het hotel gegeten. Nog steeds geen vlees en geen andere klanten, op een stel mannen na. De eetzaal is dan wel erg groot en stil. Ik kies voor mihoen met kip en zeevruchten, grrr, octopus, net taai rubber, zeepaardjes, gaat wel, de rest is heerlijk.

19/2. Voor het eerst echt vruchtensap en vlees bij de eieren. Alweer een rustdag. Papa heeft geen zin in dat « dom » baantje en ik geen zin in golf überhaupt. De manager die goed Engels spreekt, als enige achter de balie, en die we voor het eerst zien, legt ons uit waar we mooie vergezichten kunnen vinden. De waterval blijkt wél in de buurt van die nieuwe golfbaan te zijn, maar je moet ± 1 km steil naar beneden lopen, en dus ook naar boven, we hebben wel vaker een waterval gezien. We zijn lui.

Uitkijktoren op de 7 heuvels

7 heuvels

.leuk riviertje

's Middags wat rondgereden in het uitgestorven plaatsje, inderdaad heel mooie vergezichten over de 7 heuvels van Fraser’s Hill, vanuit een uitkijkpost, met het geluid van apen om ons heen. Maar toch, we besluiten één dag eerder verder te trekken, niets te doen hier. Dus « even » met het Sheraton Inn hotel gebeld, dachten we ; helaas is de Engels sprekende manager even weg en de anderen blijken niet te weten dat je eerst 00 moet draaien, met 007 gebeurt er niets. Oef, hij is er weer : géén Sheraton Inn in Cameron Highlands ? 3e fout van onze travelagent in Kuala Lumpur  ; niet overgenomen en dus Merlin Inn Resort, ook ander tel nº. Ze hebben plaats. ‘s Avonds gezellig buiten op het pleintje gegeten, onder gekleurde « kerstverlichtingen », katoenen kleedjes en plastic bloemetjes op de tafeltjes. Aardige mensen. We bestellen 2x nasi goreng, 2x roti telor, 2x ajam en 2x flesje mineraal water, veel te veel met een totaal van RM 15,50. Papa geeft 20 en krijgt er 5 terug, met de opmerking « laat maar zitten ». Omgekeerde wereld ; weer leuke ontmoeting.

20/2. Afscheid van Fraser’s Hill, zonder tranen, die ik wel een beetje had in Ayer Keroh. Maar ik houd er voor vandaag mee op. Dit epistel zal bij jullie waarschijnlijk wat langdradig overkomen ; is meer een soort dagboek voor ons, en misschien voel en proef je toch mee, door je vele reizen door het oosten. Kortom, we genieten enorm. Heel veel liefs. Waarschijnlijk zijn we er eerder dan deze brief, maar zoveel kan ik je nooit achteraf vertellen. Het einde van Fraser 's Hill lees je in mijn volgende brief.

Je Mama

Lieve Inge & Paul,

Kom net terug van een ½ rondje golf op de baan waarop we uitkijken. (In Cameron Highlands) Nogal steil die 1e negen en het (bermuda-) gras is totaal anders dan bij ons : stug en dik dus moet je stevig doorslaan en een stevige grip hebben, anders slaat de clubhead dwars. Weer wat geleerd. Gisteren met 2 Engelsen gespeeld, beiden afkomstig van en spelend op Sunningdale (zeer beroemde baan), waarop ik verleden jaar met de veteranen heb gespeeld. Zo ontmoet je nog eens wat. De vader van één, was van 1925 - 1937 de big boss van Shell in Singapore en Maleisië. Leuk hé. Er is niet alleen golf. Zie boven. Tot zover dan, er is geen plaats meer.

Je papa

PS. Tja. ik heb inderdaad wel erg weinig plaats voor papa over gelaten, zie ik als ik de hand geschreven brief overlees…

Je mama

Zie verder bij 3. Cameron Highlands.

terug naar begin van pagina

je kunt me bereiken door op het envelopje te klikken Reacties lijken me erg leuk !