4.Cameron Highlands 2
Start Omhoog

Bijgewerkt op 30-09-2011

2e blz. Cameron Highlands

21/2. Km stand 980. Lekker geslapen in die kast van een kamer. Eindelijk een hotel zonder ontbijt. We maken gebruik van de « tea facilities » en zetten, papa dan, een kop koffie, die we lekker op het balkon nuttigen, met al eerder en veelvuldig gekochte Danone koekjes. Dit wordt voortaan ons ochtend ritueel. Oh ja : in alle hotels zie je Franse boter­pakjes, al hun bekende merken. Dat valt op als Nederlander.
Om 9 uur richting Tanah Rata vertrokken, vinden we nog net een plaats voor de auto en ontbijten bij Tah Nam, te midden van een gezellige drukte ; papa neemt ‘n dubbele toast met ei en tomaat : schade RM 1,50 en ik een grote roti met honing à 1 ringgit. (fl. 0,77)
De dikke, gezellige Pakistaanse herkent ons en lacht ons toe bij de bestelling ; die zaak loopt als een trein. CH is een paradijs voor hitchhikers, met z’n onuitputtelijke wandelmogelijkheden, vele goedkope accommodaties en goede busver-bindingen. Je ziet veel rondtrekkende jonge mensen, van alle nationaliteiten, maar voornamelijk Australiërs. Naast ons zit een stel met een zak vol brieven, die zij ijverig bezig is te beantwoorden ; huwelijksreis ? We komen er niet achter wat voor taal ze spreken, ik stel dus Fins voor.
Voorzien van de Plus Guide, die we bij de balie gekocht hebben, (jammer dat we hem niet eerder hadden) gaan we richting Boh theeplantages, blijkbaar wereld beroemd. Het is een hele rit maar 100% de moeite waard, eerst langs groente- en bloemenkwekerijen, later theestruiken.

We krijgen een rondleiding door de factory waar, volgens 2 jonge Zweedse vrouwen die we op de terugweg meenemen, het nogal machinaal gaat (daar zijn die mensen dan ook trots op en terecht). Zij zagen een andere plantage waar alles nog handmatig wordt gedaan. Hier werken ze met 2 machines om de bladeren te drogen, de oude doet er 25 min. over, de nieuwe 10 min. We zitten onder het theegruis als we er weer uitkomen.
Bij de verpakkingsafdeling kijken we onze ogen uit, de snelheid waarmee ze handmatig de pakjes vullen, daar is Charlie Chaplin een kind bij ; ± 5 à 6 sec. om 1 pakje te pakken, te vullen en te sluiten. Ze krijgen 2½ ringgits per vol pallet en na schooltijd komen de kinderen hun ouders helpen.

theeplantage-Cameron Highlands

Maar het mooist zijn die golvende heuvels  bedekt met theestruiken, zover het oog reikt.
Die 2 Zweedse vrouwen zijn al sinds een maand op pad, indien mogelijk liftend ; hebben al Birma en Thailand gezien en hun mannen zullen zich bij hen voegen in Australië in april, wat een heerlijk leventje.
 

‘s Middags gaan we naar Brinchang, een druk Chinees stadje ± 1 km voorbij ons hotel met een prachtig tempelcomplex, de Sam Poh.
Ik citeer Dominicus die het veel beter beschrijft :
   « door een buitenpoort betreedt men de voorhof. Daar staat een gebouw met aan beide zijden een pagode. In het gebouw is een Boeddhabeeld. Daarachter ligt een grotere tempelruimte met een Boeddhabeeld en twee grote figuren die op dieren zitten. Aan de buitenkant van deze tempel zijn allerlei fraaie schilderingen te zien. Rond de tempel liggen de vertrekken van de monniken. Achterin is een derde tempel. »
Wat een rust heerst er.
Als we buiten komen is onze auto gewassen, alweer 1 ringgit weg maar ze bedelen niet.
Papa heeft al 1u10 gefilmd en ik ben aan ‘t einde van het 3de filmpje (36 st.).
Op de terugweg drinken we, op de golf, héérlijke thee met zelfgebakken cake uit het winkeltje. Het Indiaas meisje zie ik nergens.
Papa wacht tot 4 uur om een ½ rondje te spelen, voor half geld : 20 ringgits, en komt Bruce en David tegen die net van de 9e green komen. Ik ga eerst lekker in de zon zitten ; nog steeds niet boven de 21º C, en begin later aan jullie 2e brief.

In Tanah Rata gaan we weer naar « onze » tent, maar vanavond geen claypot rice, de branders liggen er verlaten bij. Papa bestelt iets met chili en een bordje met verse rode en groene chili in reepjes. Ik kies voor chicken sweet & sour : mis, de tranen lopen langs mijn wangen en geen bier helpt ertegen, dan maar een roti met honing.

Wat ons in Maleisië (± 4º n.b.) opvalt is de, voor ons normale, schemering, papa herinnert zich van Nieuw Guinea, dat ook op 4º (z.b.) ligt, de plotseling invallende duisternis.

Zie verder bij 5. Cameron Highlands 3.

terug naar begin van pagina

je kunt me bereiken door op het envelopje te klikken Reacties lijken me erg leuk !