|
Bijgewerkt op 27-09-2011 Bergslagen V�stmanland � V�rmland Klik op een miniatuur om de foto
te zien Maandag 13 september � vertrekken we �s morgens uit T�llberg en gaan in Leksand naar het turistbyr� voor plaatselijke folders, gaan dan verder via Borl�nge naar Ludvika, waar de weg zich op hele smalle stroken land door het water heen kronkelt, prachtig gewoonweg. Volgens de folder moeten er in dit hele gebied meer elanden dan mensen zijn, nu wij zagen noch mensen noch elanden. Hier moet je geen lekke band krijgen of een lege tank, je bent echt alleen en je rijdt kilometers op die goede wegen door bossen met prachtige herfstkleuren van berken en varens zonder iemand tegen te komen. Wel zien we regelmatig de bekende stoptekens� voor elanden ? [Co kreeg ooit een bekeuring omdat ze bij zo�n bord niet stopte, h� ? er was ��n andere auto : politie !] Het zuidelijkst deel van Dalarna, het zuidoostelijk deel van V�rmland en noordelijkst deel van V�stmanland vormen samen het grote Bergslagen, mijndistrict van Midden Zweden. De Zweedse mijnbouw en industrie behoren tot de oudste ter wereld. In dit glooiend, heuvelachtig gebied werd in talrijke mijnen ijzer en koper gedolven en er ontstond een bloeiende industrie. Dit was de wapensmidse en de schatkamer van Zweden. Grote fabrieksteden zijn ontstaan, maar zelfs deze spelen geen dominerende rol in het bosrijke landschap. Nergens anders ter wereld zijn er zoveel mineralen op ��n plaats gevonden. Ik citeer uit een
folder : Als we in Filipstad aankomen is natuurlijk alles weer � st�ngd �, we hadden graag het openluchtmuseum willen zien met zijn oude gebruiksvoorwerpen, maar we vinden een leuk plaatsje aan het meer om te picknicken met Kn�ckbr�d uiteraard, we zitten in de stad waar het gemaakt wordt. Ten noorden van Filipstad, bij de Munkerberg bevindt zich Storbrohyttan, een oude ijzersmelterij, in gebruik van 1540 tot 1920 ; het wordt vermeld in documenten uit 1540. Wat leuk om zo rond te lopen en te bedenken dat mensen hier al werkten in 1540. Dan trekken we weer verder naar het zuiden en komen in V�rmland in de Fryk vallei, het land van legenden vereeuwigd in de werken van Selma Lagerl�f. �s Middags om een uur of 3 komen we in M�rbacka aan en genieten van het prachtige landgoed van Selma Lagerl�f, waar zij in 1858 werd geboren. Bij haar vaders overlijden in 1882 moest het verkocht worden. In 1907 was zij in staat het opnieuw te kopen, eerst als zomerhuis, maar in 1921 begon ze met het bouwen van het tegenwoordig huis, waar zij op 82 jarige leeftijd overleed. Het is geweldig om in haar werkkamer, waar een stille rust van uitgaat, uit het raam te kijken en te weten dat zij zo haar boeken schreef. Ik heb op deze reis het boek � G�sta Berling � van haar meegenomen en het is fantastisch om het hier te lezen, ja hier kun je inspiratie opdoen. Aan het einde van de middag gaan we verder langs het Mellan Fryken waar we vele foto�s maken, we kunnen er niet genoeg van krijgen, elk nieuw plekje is een foto waard ; die stilte om je heen, we horen alleen �n paar eenden. We steken de Fryken over en gaan aan de andere kant verder tot de weg Arnika-Karlstad, daar pakken we een kleinere weg tot we bij het V�nern meer komen, het op 3 na grootste meer in Europa, 140 km lang en 75 km op z�n grootste breedte. Iets verder landinwaarts ligt S�ffle, waar we een hotel hebben besproken. �s Avonds na een heerlijke maaltijd wandelen we door het stadje en bekijken de sluizen. Daarna kastje kijken, wel video want de Zweedse televisie � praat � nog meer dan de Nederlandse. Volgens een legende zou de Viking Olof Tr�t�lja hier gewoond hebben. Dinsdag 14 september � verlaten we S�ffle na een heerlijk uitgebreid Zweeds ontbijt en gaan naar het westen, we willen de kust ten noorden van G�teborg zien. Het gaat langs �m�l aan het prachtige V�nern, in de mooie stille provincie Dalsland, dat dicht bij G�teborg ligt, maar een van de dunst bevolkte streken van Zweden is. Forsbacka in de gemeente �m�l heeft een mooie 9 holes golfbaan, even buiten �m�l nemen we een liftster mee, die onderweg was naar deze baan en pech kreeg met haar auto, natuurlijk stoppen we uitgebreid en drinken wat in het clubhuis. Terug op de 164 rijden we weer door de uitgestrekte bossen, de kleuren worden steeds mooier, de berken goudgeel, het is een lust voor de ogen, echt de � Indian summer � in Zweden. Dan kruizen we de Bularen, een langgerekt, 2delig meer dat zich van noord naar zuid uitstrekt in het ruige heuvellandschap, en nemen een secundaire weg naar het westen om in Tanum te komen in Bohusl�n. Zie verder bij Bohusl�n. |
|
je kunt me bereiken door op het
envelopje te klikken
|