Bijgewerkt op 27-09-2011

M�laren

Hovg�rden - Co jarig !

Klik op een miniatuur om de foto te zien
of houd je muis stil boven het plaatje voor de naam.

We blijken de laatste te zijn, maar hebben nog tijd om hun huis te bekijken onder het genot van een glas Kir. Wat wonen ze daar mooi, met een eigen steiger en allerlei boten. Dan is het tijd om het korenveld over te steken naar onze stuga. [dit zijn kleine houten chalets met 2 of 3 kamers, en de wc is een houten huisje buiten met 2 gaten met houten deksels � hoe vaak Jules ons niet heeft gevraagd of we er nou eindelijk met z�n twee�n waren gaan zitten ?] Rond hun huis zijn vele stugas van kennissen, die ze allemaal beschikbaar hebben gesteld en in het midden is er een grote schuur. Ik maak gauw een foto, die totaal mislukt, het is al veel te laat, dan snel onze kleren uitpakken en omkleden.

We worden in de grote schuur hiernaast verwacht voor een eerste gezamenlijke maaltijd, begeleid door muziek van een accordeonist en zijn zoon op drums. Wat een sfeer, wat een geweldig onthaal, je weet gewoon niet wat je moet kiezen bij het uitgebreid buffet ; het wordt een oergezellige avond, gelukkig hoeven we niet ver te lopen, met al die uitgelezen wijnen ; in Zweden is je glas altijd vol, zodra je een slok neemt wordt het bijgevuld.

Dinsdag 7 september � is Co jarig. Na een fantastisch stille nacht en een ontbijt met Wasa Kn�ckebr�d worden we om 10 uur bij hun steiger verwacht. Helaas ligt Co met een galaanval in bed en kan voorlopig er niet bij zijn. Het weer werkt weer mee, nog wat heiig maar al aardig warm en de stemming is opperbest. Daar komt de boot aan, die ons de hele dag op de M�laren zal rondvaren. Terwijl wij met een kleine groep boven van zon en wind genieten, smult de rest van gebak met koffie ; pas als we horen dat we rond 15 uur de lunch zullen gebruiken, besluiten we ook snel naar beneden te gaan.

Na de koffie wordt er aangelegd bij het eiland Birka, waar we naar boven klimmen tot het herdenkingskruis dat in 1834 werd opgericht voor Ansgar de missionaris in 829. Het is een enorme klimpartij langs de vele grafheuvels van Vikingen, maar het is de moeite waard. Hier bevond zich de 1^ste stad van Zweden. (zie de hele beschrijving hieronder, misschien een beetje te uitgebreid, maar ik vond het erg boeiend.)

Ik citeer uit een boekje :
   � Bj�rk� (Birka) :
   een eiland in de M�laren, is een bekende plaats in Zweden. Het bevat de belangrijkste oude monumenten en overblijfselen uit het verleden van het land.
   Birka, de eerste stad van Zweden :
   In de tijd van de Vikingen (800-900 A.D.) bevond de oudste stad van Zweden Birka, zich hier. Deze stad dankte zijn oorsprong aan de uitgebreide internationale handel die door de Scandinavische koninkrijken, met land in het oosten en het westen, werd uitgevoerd. De handelsroutes gingen door de Oostzee en over de Oost-Europese rivieren tot aan de Zwarte- en Kaspische Zee. Wij kunnen ons Birka als commercieel centrum voorstellen, misschien een soort vrijhaven, met een heterogene bevolking van noorderlingen en vreemdelingen, van pagans en Christenen.
   Birka is ook beroemd omdat Ansgar, de eerste Christelijke missionaris hier in 829 kwam om Zweden te bezoeken. Ansgar was een Benedictijner monnik, en na zijn missie in Birka werd hij aartsbisschop van een nieuw bisdom in Hamburg-Bremen. Maar het missie werk dat door Ansgar was gestart werd onderbroken door een pagan opstand. Het was pas in de 11^de eeuw dat het Christendom een ware greep in centraal Zweden kreeg, voornamelijk door de ijver van Engelse missionarissen. Een kruis werd opgericht ter nagedachtenis aan Ansgar op de burchthoogten in 1834.
   Antiquiteiten :
   De plaats van de daadwerkelijke stad is tegenwoordig slechts een stuk kale grond dat met gras wordt overwoekerd. De kleine huizen van de stad waren van hout en allen zijn verdwenen aangezien de stad rond 1000 A.D. werd verlaten. De gebieden van de stad worden nu omringd door grondwallen, waar waarschijnlijk eens houten palissades bovenop stonden. Hoog boven op de heuvel in het zuiden van de stad was een versterkte streek, een zogenaamd heuvelfort. De grondwerken die het heuvelfort insluiten bestaan nog. Vanaf deze heuvel is er een geweldig uitzicht op de stad en het meer M�laren. Buiten de stad liggen de oude Vikingen begraven in heuvels die een breed gebied beslaan. Er zijn hier meer dan 2.000 van deze graven, het grootste gebied van de Vikingtijd in Zweden. Veel van deze graven zijn geopend. De dode mannen werden begraven met hun zwaarden, schilden en andere wapens. Vaak hadden zij dure ornamenten van zilver of brons bij zich, velen afkomstig uit de Ori�nt. Soms werd het paard van de dode Viking in het graf gelegd. De graven van de vrouwen zijn eenvoudiger maar bevatten een typisch assortiment kostuumjuwelen. Het is gebruikelijk voor de vrouwen om kleine naaibenodigdheden zoals schaar, mes, els, naaldenkussens, pincetten, en een sleutel te hebben die in halskettingen aan ��n van de ornamenten werd opgehangen. De vondsten van Bj�rk� worden bewaard in het Statens Historiska Museum (Museum van Nationale Antiqui�teiten) in Stokholm.
   Landschap :
   Het landschap van Bj�rk� is kenmerkend voor centraal Zweden. Het luchtige gebladerte van de bomen is typisch. Er is ook een overvloedige Zweedse flora in de weiden en de weilanden, die hier nog bestaan als in vroegere tijden. Deze oude plaats is onder de bescherming van Riksantikvarie-ambetet (Hoofdkantoor van Nationale Antiquiteiten). Het is gekocht voor de natie zodat het kan worden beschermd en bewaard voor altijd. ï¿½

En dan tovert Jules een paar flessen roze Champagne te voorschijn en toosten we in vele talen op de zieke Co ; in het Zweeds gaat het gepaard met vele liederen. Diep onder ons zien we de boot liggen in het haventje en met het glas champagne nog in de hand beginnen we aan de afdaling.

Na een uur varen brengt de boot ons naar het stadje Mariefred, helemaal in het zuiden van de M�laren, vlakbij de E3 van Str�ngn�s naar S�ldert�lje. We lopen eerst naar het Gripsholms V�rdshus uit 1623 voor een heerlijk sm�rg�sbord met o.a. gravad lax, ho die zalige zalm�; het is een uur of drie en gelukkig is Co er weer bij. Het gaat gepaard met veel drank en liederen van de kinderen en kleinkinderen in het Zweeds, begeleid door de accordeonist en zijn zoon. [dankzij de stoomcursus kan ik, met de tekst in de hand, alle schuine Zweedse liederen begrijpen.]

Heerlijk gesterkt en uitgerust gaan we het kasteel Gripsholm bekijken, het is overweldigend groot en erg mooi en in alle zalen hangen portretten van de meest bekende schilders.

Ik citeer uit een boekje :
   � Kasteel Gripsholm :
   De geschiedenis van het Kasteel gaat tot 1380 terug, toen een versterkt gebouw werd opgericht op het eiland door de Lord High Chancellor, Bo J�nsson Grip, waaraan het kasteel zijn naam (holm = eilandje) te danken heeft. Het huidige kasteel werd gebouwd door Gustav Wasa in 1530, samen met verschillende verdere wijzigingen en toevoegingen, in het bijzonder door Gustav III in de 2^de helft van de 18^de eeuw. De verzameling portretten, die nu meer dan 3.000 stuks beslaat, en nog in het Kasteel wordt gehuisvest, werd ook begonnen onder de laatstgenoemde koning. De portretten van de periode na 1809, exclusief die van royalty, worden tentoongesteld in de Gripsholm Volks Hoge School (folkh�gskola). ï¿½

Moe en tevreden genieten we met een drankje, van een prachtige zonsondergang op de M�laren alvorens te gaan eten in die gezellige schuur om een uur of 10 � 11, die alweer heel anders is versierd. De onvermoeibare accordeonist en zijn zoon vermaken ons weer met vele liedjes, die luidkeels meegezongen worden door Co�s Zweedse vrienden en familie. Wij krijgen allemaal een plastic slabbetje om, [die liggen nu nog thuis in een la] er komen enorme schalen met kr�ftor (kleine kreeftjes) midden op de tafels met stokbrood, en weer worden onze glazen voortdurend bijgevuld, en dat met aquavit en bier, je hebt geen idee wat je gedronken hebt ! die kleine verse Zweedse kreeftjes zijn onbeschrijfelijk lekker en de schalen raken nooit leeg. Oeps je moet wel een heel hoge trap aflopen om weer buiten te komen.

Woensdag 8 september � rijden we met z�n allen achter elkaar naar de kerk van Weckholm, waar we om 9u30 moeten verzamelen. Het is een heel mooi kerkje te midden van een liefelijke natuur ; de klokkentoren uit 1600 die helemaal los staat, herbergt 4 klokken, waarvan de oudste uit de middeleeuwen stamt. Het bezit prachtige vergulde iconen, de kroonluchters hebben nog echte waskaarsen en verder zijn er geen versierselen, alleen eenvoudige wit gekalkte muren ; er gaat een ongelofelijke rust ervan uit.

Maar we moeten verder, Jules wil ons nog Skokloster laten zien ; het is een imposant kasteel van 5 verdiepingen, dat sinds het begin van de 13^de eeuw vele eigenaars heeft gehad. Je komt binnen in een heel groot marmeren hal met colonnades, de koningszaal heeft een bewerkt plafond, waarop de 4 jaargetijden en de continenten zijn uitgebeeld ; er is een aparte kamer met een groot draaibank en de wapenkamer van Karl Gustav Wrangel is enorm uitgebreid. Er hangt een Jan Steen tussen vele prachtige schilderijen.

Weer in de auto�s gestapt rijden we naar Sigtuna, waar we een voortreffelijke lunch geserveerd krijgen in het leuke stadshotel � M�laren�s parel ï¿½ gebouwd in 1909 ; hun specialiteit, zandbaars � la Stadt. We kunnen op het terras eten met een lekkere zon en een mooi uitzicht.

Ik citeer uit een boekje :
   � Sigtuna in �t begin van de 11^de eeuw gesticht, werd de 1^ste hoofdstad van Svealand, en handelscentrum o.a. op Friesland. De eerste Zweedse munten werden er geslagen. Na een grote stadsbrand en het rijzen van de bodem, waardoor Sigtuma moeilijk bereikbaar werd voor schepen, vertrok de koning naar Stockholm. Bij de reformatie ontvluchtten ook de Dominicaner monniken de stad. ï¿½

Sigtuna is een beeldige stad met vele oude gebouwen ; we lopen langs de Mariakerk uit de 13^de eeuw, flaneren door een van de mooiste en oudste winkelstraten van Zweden en vinden aan het oude marktplein het kleine r�dhus uit 1744 dat uit een raadkamer met 6 stoelen en een wachtkamer bestaat. Bij de poort van haar huis kijkt een vrouw in klederdracht onze kant op als we naar de ruines van de St. Olovskerk uit de 11^de eeuw wandelen.

Tegen de schemering rijden we terug naar Hovg�rden en zien in een weiland elanden en ree�n grazen. Geweldig, onze eerste elanden, wat een enorme beesten. �s Avonds is er de laatste gezamenlijke maaltijd in de schuur, met de accordeonist en zijn zoon.

Donderdag 9 september � zijn de offici�le festiviteiten achter de rug. Hoe kunnen we jullie, Co en Jules, bedanken voor deze onvergetelijke dagen ? Jullie hebben meer dan 40 vrienden en familie onthaalt op een vorstelijke manier.

Na een ontbijt met Kn�ckebr�d dat ik erg lekker vind, (het past helemaal in die sfeer) lopen we naar Co�s huis, waar een enorme bedrijvigheid heerst, alle kinderen, klein- en achterkleinkinderen logeren daar ; 2 koppen koffie meer maakt geen verschil, toch ? Gezeten aan een lange tafel buiten, ontbijten we voor een 2^de keer. Dan vertrekken we om Stockholm te gaan verkennen.

Ik citeer uit een folder :
   � Stockholm � de hoofdstad van Zweden :
   Stockholm werd in de 13^de eeuw gesticht op een eiland waar het M�laren meer uitmondt in de Saltjs�n. In de loop der tijden spreidde de bevolking zich uit over de omliggende eilanden en het vaste land. Nu heeft Stockholm ca 660.000 inwoners (inclusief de voorsteden zijn het er ca l,3 miljoen). [1982]
   De stad is buitengewoon mooi gelegen op 14 eilanden in open fjorden, wijde zee-engtes en nauwe kanalen. In Stockholm zijn vele parken te vinden en de ongerepte natuur is vlakbij. Het kontrast tussen oud en nieuw is groot; in het centrum de nieuwe City, terwijl de Oude Stad (Gamla Stan) nog steeds middeleeuws aandoet.
   Voor de toerist is Stockholm een z��r aantrekkelijk reisdoel. In de regel is er altijd genoeg hotelaccommodatie terwijl de stad verder 500 restaurants en andere eetgelegenheden telt ; 52 musea en andere bezienswaardigheden beconcurreren elkaar om de interesse van de toerist te verkrijgen. Het culturele aanbod is groot. Hier kan bijv. de � Juliad ï¿½ genoemd worden met internationale sportevenementen, toneel- en muziekprogramma's tijdens de maand juli. Wat betreft het nachtelijk leven heeft Stockholm zeker meer te bieden dan menig andere grote stad. Als winkelstad heeft Stockholm een goede reputatie, en kwaliteit tegen redelijke prijzen is te vinden in warenhuizen en in kleine winkels.
   De omgeving van Stockholm biedt vele interessante mogelijkheden voor tochten, vooral in het grote scherengebied met zijn 24.000 eilanden.
   Welkom in Stockholm en ontdek de stad en omgeving ! ï¿½

Een dag is veel te kort, wat een ongelofelijk mooie, vriendelijke, grote stad.

Ik citeer uit een folder :
   � Bijna verplicht is een bezoek aan het Wasamuseum, alhoewel dat voor Nederlanders misschien een beetje blamerend is. De Wasa is namelijk een gigantisch oorlogsschip dat rond 1625 door een Nederlander is ontworpen. Na de tewaterlating, op de 10^de augustus 1628, heeft het houten schip nauwelijks 300 meter gevaren : de Wasa zonk naar de bodem van de haven. Daar bleef het, tot het in 1956 werd herontdekt en tussen 1959 en 1961 werd geborgen. De Wasa is nu te bezichtigen. Een film vertelt haar geschiedenis. ï¿½

We beginnen met het beklimmen (met een lift) van de Kakn�stornet, 155 meter hoog met een uitzonderlijk mooie blik op Stockholm, om daarna het Wasa oorlogsschip uit 1628 te gaan bewonderen in zijn tijdelijk onderkomen ; het nat houden is achter de rug, men is nu bezig de hele huid met een polyester laag te bespuiten.

In een leuk restaurant smullen we van de verse vis, lekker in het zonnetje. Na een paar uren lopen door de oude stad merken we dat alles op het wisselen van de wacht na � st�ngd ï¿½ is (gesloten) behalve restaurants, maar daar kun je niet terecht voor een kopje thee of het bezichtigen van oude dingen. We hadden bijv. graag de sightseeing boottocht willen doen, � st�ngd ï¿½ dus ; gek eigenlijk dat het seizoen maar 2 maanden duurt, daarna is alles uitgestorven. Eindelijk vinden we een theeroom waar we thee met gebak bestellen, het duurt eindeloos voor het ons gebracht wordt maar is erg lekker.

Op de terugweg van Stockholm gaan we bij Kungs�ngen van de E18 af, in de hoop een leuk restaurant aan het water te vinden, maar niets daarvan ; na veel zwerven vinden we een cafetaria aan de weg dat om 19 uur sluit, het is 2 minuten v��r 7 en we mogen er nog in. Het wordt een lekkere maaltijd, eenvoudige Zweedse kost. Als we, terug in Hovg�rden, naar Co en Jules gaan, vertellen ze opgewonden dat ze, op net zo�n gemaaid korenveld iets verderop, tegen de schemering elanden en 4 ree�n hebben zien grazen ; we besluiten het de volgende avond te proberen en gaan met Jeannette (ook een zuster van Geert) in de auto kijken en krijgen 6 ree�n te zien, die zich absoluut niet aan ons storen.

Vrijdag 10 september � blijven we een dagje � thuis ï¿½ met prachtig weer ; zoals elke dag tot nu toe is het �s morgens wat heiig, wat heel mooi is op die uitgestrekte vlakte en tegen 10 uur trekt het helemaal op. Ik rommel de hele ochtend wat aan, maak foto�s van onze stuga en het chemisch toilet, doe het laatste wasje en ga lekker in de zon zitten met het Zweeds cursusboek op schoot genieten van de mooie doorkijkjes naar het meer ; het is zo vredig, ik zou alleen op de wereld kunnen zijn met bijen en een enkele vogel. In die tijd zit Geert bij Co en Jules, gaat o.a. ook met Philip zeilen.

�s Middags gaan we met alle nog aanwezige volwassenen de varkensfokkerij van Turre bekijken, waar ook een oude boerderij staat met alle oude gebruiksvoorwerpen ; heel erg leuk. Andere vrienden van Co en Jules bezitten een paardenfokkerij, waar we ook vele oude koetsen bewonderen. Tegen 4 uur worden we verwacht op de thee met veel zelfgebakken taarten bij de dochter van Turre, die vandaag jarig is ; daar zitten we weer met meer dan 30 mensen te smullen, terwijl de Zweedse liederen tot ver in de omtrek te horen moeten zijn, fantastische middag. Na een oergezellige maaltijd bij Co en Jules zoeken we onze stuga op voor een laatste nacht.

Zaterdag 11 september � is het, dag lieve mensen, dag mooie Hovg�rden, dag leuke stuga ; we draaien de sleutel voor de laatste keer om, pakken de auto naar Co en Jules en omhelzen uitgebreid de hele familie, die ons uitzwaait.

Zie verder bij Dalarna. 

terug naar begin van pagina

je kunt me bereiken door op het envelopje te klikken Reacties lijken me erg leuk !